مىخواستم كه سخن را به همين‌جا پايان دهم و دفتر از گفتار پريشان بشويم ، اما دوستان و سرورانى كه همواره به من عنايت دارند از من خواستند كه اين مجموعه اسناد و مكاتبات را در نيمه راه نگذارم و به پايان دورهء صفويه برسانم . من نيز ترك كام خود گرفتم تا برآيد كام دوست . با اين كه خاطرى آشفته داشتم او امر آنان را بر دل و ديده نهادم و اين كار را تا پايان دورهء افشاريه به اتمام رساندم ، تا كى شاهد مقصود طبع و نشر از پرده رخ نمايد . با اين همه ، از پيشگاه ارباب فضل و هنر آرزو دارم كه در حقارت اين كتاب ننگرند و بلكه به بزرگى و بزرگوارى خود رهرو از پاى افتاده‌اى را از خاك برگيرند و به چشم كرم و عنايت نگرند . زيرا من در بازار تحقيق و رسته گوهريان دانش و ادب به دريوزه آمده‌ام نه به تجارت و خود به خوبى مىدانم كه زيره به كرمان و خرما به هجر برده‌ام ولى اين را نيز مىدانم كه : ران ملخى نزد سليمان بردن * عيب است و ليكن هنر است از مورى در پايان اين مقدمه عرض تشكرى دارم و تقاضاى پوزشى . عرض تشكر دارم به حضور جناب آقاى دكتر پرويز خانلرى كه اجازه دادند اين كتاب نيز در جملهء انتشارات بنياد فرهنگ به چاپ برسد . اين لطف و محبت ايشان بر من بسيار قديم است . زيرا صرف نظر از نخستين دفتر اين مجموعه كه در بنگاه ترجمه و نشر كتاب چاپ شده بقيهء دفاتر به لطف و محبت و عنايت ايشان در بنياد فرهنگ زيور طبع و انتشار يافته است و دوش من زير بار منت اوست . از خداوند توفيق وى را در راه ارزنده‌اى كه در پيش دارد آرزو مىكنم و از اداى تشكر بيشتر در مىگذرم . زيرا كلماتى براى اين منظور نمىيابم تا بتواند آن چنان كه بايد مبين صدق و صفاى من در اظهار سپاس از وى باشد . بسيار زبونيها بر خويش روا دارد * درويش كه بازارش با محتشمى باشد و همچنين از دوست دانشمند معزز آقاى على اكبر سعيدى سيرجانى كه هميشه از محبت و لطفشان برخوردار بوده‌ام نيز از دوست دانشمند ديگر آقاى محمود غروى كه نامه‌هاى تركى اين دفتر را به فارسى ترجمه كردند و ازين بابت مديون محبت و لطف ايشان بوده و هستم . اما پوزش من از همهء خوانندگان ارجمند است به مناسبت اغلاط فراوانى كه درين مجموعه روى داده است و هر چند مىدانم هيچ عذرى پسنديده نيست . ولى با استظهار به عنايت اهل نظر ، اين نكته را به خاطر خطير آنان مىآورم كه اين كتاب در روزهائى تكميل و از لحاظ مطبعى تصحيح مىشد كه